Δημοσιέυουμε την ανακοίνωση του Κλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Υγεία με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό λανθασμένης μετάγγισης αίματος απο βοηθό νοσηλευτή στο Τζάνειο που οδήγησε μια 62χρονη γυναίκα στην ΜΕΘ με πολλαπλά εγκεφαλικά. Οπως αναφέρει και η ανακοίνωση ο πρώτος και κύριος λόγος πίσω απο αυτά τα ατυχήματα είναι η διαρκής υποτίμηση του δημόσιου σύστήματος υγείας, η υποστελέχωση καθώς και η υποτίμηση των εργαζομένων υγειονομικών.

Ποιος φταίει τελικά; Οι συνθήκες πίσω από την τραγική μετάγγιση στο Τζάνειο — και όχι μόνο.

Το τραγικό περιστατικό με τη λανθασμένη μετάγγιση αίματος σε 62χρονη ασθενή στο Τζάνειο Νοσοκομείο δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο «ανθρώπινο λάθος». Είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας βαθιάς, συστημικής κρίσης που αφορά το σύνολο του χώρου της Υγείας — Δημόσιο και Ιδιωτικό.

Ανεξαρτήτως φορέα, οι εργαζόμενοι στην Υγεία και ιδιαίτερα οι βοηθοί νοσηλευτές, βιώνουν καθημερινά εξαντλητικές συνθήκες, με διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις, ανεπαρκή στελέχωση, ασαφείς οδηγίες και συχνά χωρίς τα μέσα να ανταποκριθούν με ασφάλεια και επαγγελματισμό στον ρόλο τους.

Βοηθοί νοσηλευτές: Σταθεροί στην πρώτη γραμμή, αόρατοι για το σύστημα.

Οι βοηθοί νοσηλευτές είναι η ραχοκοκαλιά της καθημερινής φροντίδας των ασθενών. Κι όμως, αντιμετωπίζονται σαν “αναλώσιμοι”, με αρμοδιότητες που ξεπερνούν κατά πολύ τα καθήκοντά τους, χωρίς ουσιαστική αναγνώριση, χωρίς προστασία, με ελάχιστους πόρους και πολλαπλές ελλείψεις.

Οι βοηθοί νοσηλευτές δεν είναι ανεπαρκείς. Είναι επαγγελματίες που, χωρίς να έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν το σύστημα, εργάζονται με αυταπάρνηση. Χρειάζονται διαρκή επιμόρφωση και όχι υπόνοιες ανεπάρκειας, σαφή πρωτόκολλα και όχι εντολές της στιγμής, προστασία και όχι εξιλαστήρια στοχοποίηση.

Οι Ιδιωτικές Δομές

Η εικόνα αυτή δεν περιορίζεται σε ένα Δημόσιο νοσοκομείο. Στις Ιδιωτικές Δομές, οι πιέσεις είναι εξίσου ίσως και περισσότερο έντονες, με το πρόσθετο βάρος της εξουσίας του Διευθυντικού Δικαιώματος: λιγότερο προσωπικό, περισσότερα περιστατικά, περισσότερη πίεση για «αποδοτικότητα».

Η ευθύνη είναι πολιτική και εργοδοτική – όχι ατομική

Όποτε γίνεται ένα λάθος, το σύστημα σπεύδει να φορτώσει την ευθύνη στον τελευταίο τροχό της αμάξης.

Αντί να εξεταστούν οι πραγματικές συνθήκες εργασίας — η υποστελέχωση, οι ασαφείς διαδικασίες, η διαρκής κόπωση, η απουσία ορίων — στοχοποιείται ο εργαζόμενος.

Απαιτούμε Ασφαλείς συνθήκες για εργαζόμενους και ασθενείς – παντού.

Ως εργαζόμενοι στον χώρο της Υγείας, απαιτούμε:

• Ενίσχυση του προσωπικού με μόνιμες προσλήψεις σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα.
• Θεσμοθέτηση και εφαρμογή ενιαίων, σαφών πρωτοκόλλων φροντίδας.
• Διαρκή επιμόρφωση με κατοχυρωμένο χρόνο και υποστήριξη.
• Κατοχύρωση των ρόλων των βοηθών νοσηλευτών και νομική θωράκιση των ευθυνών τους.
• Προστασία όσων καταγγέλλουν επικίνδυνες συνθήκες – και όχι εκφοβισμός.

Η φροντίδα δεν μπορεί να βασίζεται στην εξάντληση και στην αυταπάρνηση. Ούτε να γίνεται πάνω σε πλάτες εργαζομένων που παλεύουν μόνοι τους. Η ασφάλεια των ασθενών περνά μέσα από την ασφάλεια, τη στήριξη και την αναγνώριση όλων των κρίκων της φροντίδας — και αυτό αφορά όλο τον κλάδο της Υγείας, Δημόσιο και Ιδιωτικό.