«Εκεχειρία» ή, τελικά, και ο Ιμπεριαλισμός δεν είναι αήττητος…

Η «εκεχειρία», η οποία, εν μέσω αμερικανικού αποκλεισμού και νέων απειλών, αλλά και των ανελέητων βομβαρδισμών στο Λίβανο, είναι σε ισχύ (και ίσως παραταθεί) δεν είναι παρά η ορατή αποτύπωση του αδιεξόδου στο οποίο οδηγήθηκε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η ύπουλη, εγκληματική επίθεση που (σε μια θετική στιγμή των προηγούμενων διαπραγματεύσεων) εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ με το σιωνιστικό μαντρόσκυλό τους, όχι απλά δεν πέτυχε κανέναν από τους διακηρυγμένους στόχους των ΗΠΑ-Ισραήλ, αλλά μέχρι στιγμής καταγράφεται ως μια μεγάλη και ίσως καθοριστική ήττα για την υπερδύναμη που βρίσκεται σε αποδρομή.

Είναι πλέον φανερό, ότι η εξέλιξη αυτού του πολέμου θα αναδιαμορφώσει όχι απλά τις ισορροπίες και το χάρτη της Μέσης Ανατολής, αλλά θα αποτελέσει το έναυσμα για συνολικότερες ανακατατάξεις. Από αυτήν την άποψη η απόφαση των κυρίαρχων αδίστακτων κύκλων των ΗΠΑ, όπως ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του Τραμπ και των σιωνιστών δολοφόνων, για την εξαπόλυση  καταστροφικών βομβαρδισμών στο Ιράν, αποδείχθηκε ότι δεν είχε μετρηθεί σωστά. Από όλα όσα διακήρυξαν για «αλλαγή καθεστώτος», διάλυση του πυρηνικού και του βαλλιστικού προγράμματος, το μόνο που τους έχει μείνει στο τραπέζι των τελευταίων διαπραγματεύσεων είναι το… άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, που πριν τον πόλεμο ήταν ανοιχτά, ενώ τώρα δικαιολογημένα βρίσκονται υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του Ιράν, που τα χρησιμοποιεί σαν μια στρόφιγγα για την αποδυνάμωση των αντιπάλων του και την ενίσχυση των υποστηρικτών του.

Εκ του αποτελέσματος, όσα ανερμάτιστα και αλλοπρόσαλλα αναρτά ο ανοϊκός πλανητάρχης στο διαδίκτυο περί «νίκης» και «αλλαγής του καθεστώτος» στο Ιράν κρίνονται αστεία. Η προσπάθεια των ΗΠΑ-Ισραήλ και των μυστικών τους υπηρεσιών να εγκαταστήσουν μια κυβέρνηση ανδρείκελων που θα έφερνε το Ιράν στη σφαίρα επιρροής τους, δημιουργώντας σοβαρό ενεργειακό και γεωπολιτικό πρόβλημα στην Κίνα, απαντήθηκε από ένα λαό που συσπειρώθηκε γύρω από την κυβέρνηση, ένα λαό που αψηφώντας τους βομβαρδισμούς πραγματοποίησε συγκεντρώσεις εκατομμυρίων και στάθηκε περήφανος πάνω σε γέφυρες και καίριες υποδομές για να μην βομβαρδιστούν, που στο άκουσμα και μόνο της χερσαίας εισβολής έσπευσε στα στρατολογικά γραφεία κατά εκατομμύρια, δίνοντας μια καθαρή απάντηση σε κάθε σχέδιο κατοχής και αποσταθεροποίησης.

Οι ανοησίες περί «αλλαγής του καθεστώτος» επειδή δολοφόνησαν τον Αγιατολάχ και δεκάδες ηγετικά στελέχη του Ιράν δεν βρίσκουν ακροατήριο ούτε στο εσωτερικό των ΗΠΑ, στο οποίο παρουσιάζονται ρωγμές. Το Ιράν, παρά τους καταστροφικούς βομβαρδισμούς, εμφανίζεται πιο ενισχυμένο πολιτικά και γεωστρατηγικά από ποτέ, ενώ στο εσωτερικό του είναι ακόμη πιο ισχυρή η αντιαμερικάνικη θέση. Η κουβέντα για τους νεκραναστημένους νενέκους πρίγκιπες Παχλαβί ανήκει ξανά στο παρελθόν και οι διαπραγματεύσεις στις οποίες σύρθηκαν επί της ουσίας οι ΗΠΑ, για την ώρα μόνο σε χειρότερη θέση μπορούν να τις φέρουν από ό,τι ήταν στις 28 Φεβρουαρίου. Και αυτές και τους σιωνιστές τυράννους συμμάχους τους.

Γι’ αυτό και, αφού ο Τραμπ δεν κατάφερε να σύρει κανέναν σοβαρό σύμμαχο για στρατιωτική επέμβαση στο Ορμούζ για έλεγχο και άνοιγμα των στενών, τώρα ανακοινώνει τον ολικό αποκλεισμό τους! Στόχος αυτής της αλλοπρόσαλλης επιλογής που μπορεί να λειτουργήσει σαν νάρκη για την παγκόσμια οικονομία είναι πριν και πάνω απ´ όλα η Κίνα. Με δεδομένο ότι το Ορμούζ ήταν ανοιχτό επιλεκτικά για πλοία ιρανικών, κινεζικών, ινδικών, ρωσικών ή άλλων «συμμάχων» συμφερόντων και κλειστό βέβαια για τις ΗΠΑ. 

Έχοντας οδηγηθεί σε αδιέξοδο, με την ανακοίνωση του ολικού αποκλεισμού του Ορμούζ ο Τραμπ επιχειρεί έναν ακόμη ύστατο εκβιασμό, ο οποίος επίσης από ό,τι φαίνεται δεν του βγαίνει. Η Κίνα έσπευσε -με σκληρή διπλωματική γλώσσα για πρώτη φορά- να στείλει το δικό της τελεσίγραφο για το ενδεχόμενο παρεμπόδισης πλοίων δικών της συμφερόντων. Ήδη έμφορτα πλοία κινεζικών συμφερόντων έχουν διασχίσει τα στενά, αψηφώντας τον αμερικανικό αποκλεισμό, ενώ διατυπώθηκε δημόσια η βούληση για αποστολή κινεζικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή. Ένα τέτοιο σενάριο αποτελεί προάγγελο διάχυσης και γενίκευσης της σύγκρουσης και των πολεμικών επιχειρήσεων, κάτι που στην παρούσα συνθήκη μάλλον δεν θα ευνοούσε ΗΠΑ και Ισραήλ, εκτός των συνολικότερων επικίνδυνων εξελίξεων που θα σηματοδοτούσε.

Απαντώντας στο νέο αμερικανικό επιθετικό παροξυσμό, το Ιράν δήλωσε ότι αν δεν αρθεί άμεσα ο αμερικανικός αποκλεισμός, θα αποκλείσει το Ορμούζ, τον Περσικό κόλπο και την Ερυθρά θάλασσα από κάθε εμπορική ροή. Οι ΗΠΑ, μετά και από αυτό και παρά τους λεκτικούς λεονταρισμούς, οδηγούνται όπως όλα δείχνουν σε παράταση της εκεχειρίας και νέο γύρο διαπραγματεύσεων, στις οποίες σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να συνδιαλέγονται από καλύτερη θέση. Ήδη με βάση τα δημοσιεύματα φαίνεται ότι η νέα εκεχειρία επιχειρείται να συμπεριλάβει και το Λίβανο, κάτι που αποτελεί υποχώρηση και για τις ισραηλινές θέσεις.

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και το σιωνιστικό τέρας της Μέσης Ανατολής, μετά από έναν κύκλο ανείπωτων εγκλημάτων και πολέμων που εξαπέλυσαν στους λαούς της περιοχής, φαίνεται με την επίθεση στο Ιράν να έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο. Γι’ αυτό και σε αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή καμία γεωπολιτική ανάλυση και καμία πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι ασφαλής. Η αμερικανική υπερδύναμη μέσα σε έναν μόλις μήνα έχασε πολύ από το πολιτικό κύρος και τη γεωστρατηγική αξιοπιστία της. Και αυτό σίγουρα είναι ένα ελπιδοφόρο αποτέλεσμα του τεράστιου αιματηρο αγώνα του λαού του Ιράν, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, της Υεμένης και όλων των ηρωικών λαών της Μέσης Ανατολής. Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Και ο τραμπούκος της περιοχής, σιωναζί Μπίμπη, έκθετος. Αυτό σίγουρα κάνει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ακόμη πιο επιθετικό και απρόβλεπτο. Όμως η ιστορία του 21ου αιώνα έχει καταγράψει μια ακόμη σοβαρή αποτυχία και αδυναμία του. Οι εξελίξεις θα είναι πυκνές και σίγουρα επικίνδυνες. 

Για τους λαούς, η ελπίδα βρίσκεται μόνο στους αγώνες τους. Στην ανύψωση ενός μαζικού αντιιμπεριαλιστικού, αντιφασιστικού, αντιπολεμικού κινήματος!