Μια πράξη ιστορικής και ανθρώπινης συνέχειας ήρθε στο φως της δημοσιότητας, όταν οι πέντε δικηγόροι που στήριξαν την κατηγορία στη δίκη για τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα το 1991, πρότειναν να αναλάβουν την υπεράσπιση του γιου του, Διονύση, ο οποίος δέχεται πλέον πολιτική και νομική επίθεση από την «Ομάδα Αλήθειας» της Νέας Δημοκρατίας. Η συγκινητική επιστολή τους δεν αποτελεί μόνο ένα μήνυμα νομικής αλληλεγγύης αλλά και ηθικής συνέπειας απέναντι στην Ιστορία.

Οι πέντε Πατρινοί δικηγόροι –Γιώργος Μάρκου, Γιώργος Πολυχρονόπουλος, Θάνος Αμπατζής, Δημήτρης Ρήγας και Βασίλης Λαδάς– απευθύνθηκαν στον Διονύση Τεμπονέρα με μια λιτή, αλλά φορτισμένη συναισθηματικά επιστολή, δηλώνοντας έτοιμοι να τον υπερασπιστούν χωρίς προσωπικό όφελος, «για τη μνήμη του πατέρα του».

Με αναφορές στη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα και τη σημερινή πολιτική στοχοποίηση του γιου του, οι υπογράφοντες παραλληλίζουν τις δύο επιθέσεις –τότε με λοστό, σήμερα με εξώδικα και απειλές.

Η δήλωση των 5 δικηγόρων Πατρών

«Στις 8 Ιανουαρίου 1991, όταν ήσουν 10 ετών, ο πατέρας σου Νίκος Τεμπονέρας δολοφονήθηκε στην Πάτρα από τον Πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας, Γιάννη Καλαμπόκα. Όσοι υπογράφουμε, είμαστε Δικηγόροι της Πάτρας και υποστηρίξαμε στα Δικαστήρια τότε τις κατηγορίες σε βάρος τού φονιά του πατέρα σου ώστε να οδηγηθεί για την πράξη του αυτή στη φυλακή.

Σήμερα, ο τότε δολοφόνος Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ αντικαταστάθηκε από την «Ομάδα Αλήθειας» της Ν.Δ. και ήρθε η σειρά σου να αντιμετωπίσεις την άγρια επιθετικότητα της Δεξιάς. Αυτή τη φορά ήρθαν όχι με λοστό, όπως στον πατέρα σου, αλλά με προπηλακισμούς και απειλές μηνύσεων σε βάρος σου.
Σου ζητάμε, αν κάνουν πράξη τις θρασύτατες απειλές τους, να σε υπερασπιστούμε, όπως κάναμε, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, για τη μνήμη του πατέρα σου τότε».

Ο Διονύσης Τεμπονέρας απάντησε δημόσια μέσω ανάρτησης:
«Θα είναι τιμή μου να αντιμετωπίσουμε ξανά μαζί το παρακράτος τους».

Ιστορικό πλαίσιο: Η δολοφονία Τεμπονέρα

8 Ιανουαρίου 1991
Ο καθηγητής μαθηματικών και αγωνιστής της Αριστεράς, Νίκος Τεμπονέρας, δολοφονείται στην Πάτρα από τον Γιάννη Καλαμπόκα, πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικό σύμβουλο της ΝΔ. Η δολοφονία έγινε εν μέσω βίαιης επιχείρησης διάλυσης μαθητικής κατάληψης, όπου ο Τεμπονέρας υπερασπιζόταν το δικαίωμα των μαθητών στη διαμαρτυρία.

Το γεγονός συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, προκαλώντας μαζικές κινητοποιήσεις, την παραίτηση του τότε υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου και την απόσυρση του επίμαχου νομοσχεδίου.

Ο Καλαμπόκας καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια, με την ποινή του να μειώνεται σε 16 χρόνια. Αποφυλακίστηκε το 1998, έχοντας εκτίσει μόνο επτά χρόνια.

Η σύγκρουση με την «Ομάδα Αλήθειας»

Η πρόσφατη πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τη χρηματοδότηση της «Ομάδας Αλήθειας», ιστοσελίδας που δραστηριοποιείται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με ιδιαίτερα επιθετική ρητορική, έχει κλιμακωθεί ραγδαία. Αποκαλύψεις για την κρατική στήριξη της σελίδας προκάλεσαν αντιδράσεις, με αποτέλεσμα η «Ομάδα Αλήθειας» να προχωρήσει σε εξώδικα εναντίον πολιτικών προσώπων που άσκησαν δημόσια κριτική.

Μεταξύ αυτών και ο Διονύσης Τεμπονέρας (ΣΥΡΙΖΑ), Θανάσης Γλαβίνας (ΠΑΣΟΚ) και Γαβριήλ Σακελλαρίδης (Νέα Αριστερά), στους οποίους η Ομάδα ζητά να αποδεχτούν δημόσια πως αποτελεί «ανεξάρτητο ενημερωτικό μέσο».

Οι πολιτικοί απάντησαν αρνούμενοι κάθε προσπάθεια περιορισμού της πολιτικής κριτικής, κάνοντας λόγο για προσπάθεια φίμωσης και εκφοβισμού.

Από τον λοστό στο εξώδικο – συνεχής η στοχοποίηση

Η σύνδεση της σημερινής επίθεσης με τα γεγονότα του 1991, όσο σκληρή κι αν ακούγεται, δεν είναι τυχαία. Η δημόσια στοχοποίηση του Νίκου Τεμπονέρα τότε και η ανάλογη μεταχείριση του γιου του σήμερα, σε συνθήκες διαφορετικές αλλά με κοινό παρονομαστή την επιθετικότητα, αναδεικνύει τον τρόπο που ορισμένοι αντιλαμβάνονται την πολιτική αντιπαράθεση ως πολεμική.

Σε μια εποχή όπου η ρητορική πόλωσης στα social media αντικαθιστά τον πολιτικό διάλογο, οι πρακτικές εξώδικης τρομοκράτησης θυμίζουν άλλες, πιο σκοτεινές περιόδους.

Η πράξη των πέντε δικηγόρων υπενθυμίζει πως η πολιτική δεν είναι μόνο σύγκρουση αλλά και συνέχεια, ήθος και μνήμη. Όπως και το μήνυμα του Διονύση Τεμπονέρα – «Θα είναι τιμή μου» – υπενθυμίζει ότι η αξιοπρέπεια δεν κληρονομείται, αλλά χτίζεται και υπερασπίζεται.