Αυταρχισμός, τρομοκρατία και ποινικοποίηση των αγώνων

Στο στόχαστρο ξανά η αγωνίστρια Χρύσα Χοτζόγλου

Δόθηκε στη διαβούλευση το σχέδιο νόμου για το νέο πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων. Με μια ανερυθρίαστη προπαγάνδα, η κυβέρνηση και τα προσκείμενα σε αυτή ΜΜΕ επιχειρούν να παρουσιάσουν το νέο πειθαρχικό δίκαιο ως δήθεν τομή στο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, στοχοποιώντας ταυτόχρονα τους δημόσιους υπαλλήλους προκειμένου να τους απαξιώσουν ακόμα περισσότερο στα μάτια της κοινωνίας, ώστε να περάσει πιο εύκολα ο αντιλαϊκός κυβερνητικός σχεδιασμός.

Χρόνια ολόκληρα τώρα ελεεινολογούν και δαιμονοποιούν συλλήβδην τους δημόσιους υπαλλήλους μιλώντας για τις παθογένειες του δημοσίου. Ενεργοποιούν τον κοινωνικό αυτοματισμό μιλώντας για τη διαμόρφωση των πελατειακών σχέσεων, για τους αργόμισθους και τεμπέληδες υπαλλήλους που ζουν σε βάρος των υπολοίπων εργαζομένων. Μιλούν αυτοί για τις πελατειακές σχέσεις στο δημόσιο, που είναι οι ίδιοι που πρώτα απ’ όλα τις προωθούν, όπως περίτρανα αποδεικνύει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μιλούν αυτοί τάχα για τους αργόμισθους και τους τεμπέληδες δημόσιους υπαλλήλους όταν είναι οι ίδιοι που τόσα χρόνια αξιοποίησαν το δημόσιο για να βάλουν τα δικά του παιδιά, ανθρώπους δηλαδή αυτού του σάπιου συστήματος. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι έρχονται να μιλήσουν για τις παθογένειες στο δημόσιο και για την ανάγκη για δήθεν εκσυγχρονισμό του πειθαρχικού δικαίου.

Το νέο πειθαρχικό δίκαιο κινείται πάνω σε τέσσερις βασικούς άξονες. Πρώτον την ενίσχυση της ταχύτητας και αποτελεσματικότητας της πειθαρχικής δικαιοσύνης, δεύτερον την αξιοποίηση ψηφιακών τεχνολογιών, τρίτον το νέο θεσμό της «πειθαρχικής συνδιαλλαγής», τέταρτον την αυστηροποίηση των ποινών, των παραπτωμάτων και των σχετικών διαδικασιών. Πίσω όμως από τις αθώες διατυπώσεις περί ταχύτητας και αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης, περί αξιοποίησης των ψηφιακών τεχνολογιών κρύβεται η όξυνση του αυταρχισμού και της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και διεκδίκησης.

Στην κατεύθυνση αυτή άλλωστε υπακούει και η πολιτική της κυβέρνησης για την αξιολόγηση στο δημόσιο. Και δεν είναι τυχαίο ότι πριν λίγους μήνες ο Μητσοτάκης δήλωνε ότι δεν έχει θέση στο δημόσιο σχολείο αυτός που αρνείται την αξιολόγηση. Για το λόγο αυτό αυστηροποιούνται συνολικά οι ποινές για τη μη εφαρμογή της αξιολόγησης (άρθρα 8 και 12), που ξεκινούν από τη στέρηση δύο μισθών, ενώ όποιος «αρνηθεί» δύο φορές την αξιολόγηση οδηγείται στην οριστική παύση, δηλαδή στην απόλυση. Μην ξεχνάμε ότι ειδικά στην εκπαίδευση η κυβέρνηση έχει οδηγηθεί σε ένα πρωτοφανές κρεσέντο αυταρχισμού, έχοντας στείλει σχεδόν 2500 κλήσεις για πειθαρχικά σε όσους εκπαιδευτικούς αντιστέκονται στην αξιολόγηση που έρχεται να κατεδαφίσει συνολικά το δημόσιο σχολείο. Η αυστηροποίηση λοιπόν των ποινών σχετικά με την αξιολόγηση στρέφεται ενάντια στους εργαζόμενους στο δημόσιο που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Χτυπιέται δηλαδή το απεργιακό δικαίωμα και η ελεύθερη και ανεμπόδιστη συνδικαλιστική δράση, βαφτίζοντας τη συμμετοχή στην απεργία απλά άρνηση συμμετοχής στις διαδικασίες αξιολόγησης και άρα πειθαρχικό παράπτωμα.

Ο νέος πειθαρχικός κώδικας προβλέπει ότι οποιοσδήποτε υπάλληλος καταδικαστεί (ακόμα και με αναστολή ή για αδικήματα άσχετα με την εργασία του) τίθεται αυτοδίκαια σε αργία. Η συγκεκριμένη διάταξη έρχεται να χτυπήσει πρωτοπόρα και αγωνιστικά στοιχεία του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος που σε πολλές περιπτώσεις διώκονται για την αγωνιστική τους στάση. Τελευταίο παράδειγμα η καταδίκη σε 7 μήνες με αναστολή για ανακοίνωση που εξέδωσαν πριν 8 χρόνια τα μέλη του τότε ΔΣ της ΕΛΜΕ Κέρκυρας σχετικά με την αντιδημοκρατική στάση μιας διευθύντριας.

Επαναφέρεται η λογική τού «θα σε στείλω στον Έβρο» αφού με το επιχείρημα του «δημοσίου συμφέροντος», επιτρέπεται η αναγκαστική μετάθεση υπαλλήλου για τη «διευκόλυνση διερεύνησης πειθαρχικού παραπτώματος».

Ταυτόχρονα, το άρθρο 17 επιτρέπει τη συλλογική δίωξη (δηλαδή τις ομαδικές δίκες) δημοσίων υπαλλήλων αν «εμπλέκονται σε συναφή παραπτώματα» (διάβαζε συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις των σωματείων τους).

Το σχέδιο νόμου καταργεί πλήρως τα υπάρχοντα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πειθαρχικά συμβούλια και θεσπίζει ένα νέο, κεντρικό όργανο: το Πειθαρχικό Συμβούλιο Ανθρώπινου Δυναμικού Δημοσίου Τομέα. Θα στελεχώνεται αποκλειστικά από μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Να θυμίσουμε εδώ ότι τα μέλη του θεσμού αυτού -της κατά τα άλλα ανεξάρτητης δικαιοσύνης- διορίζονται από την ίδια την κυβέρνηση, ενώ ακόμα και η εν πολλοίς δευτερεύουσα έως διακοσμητική συμμετοχή αιρετών, εκπροσώπων των εργαζομένων ή συνδικαλιστικών ενώσεων δεν προβλέπεται πλέον. Αντίθετα προβλέπονται ακόμα και εξ αποστάσεως διαδικτυακές συνεδριάσεις των πειθαρχικών αυτών για να γίνεται γρήγορα και αποτελεσματικά «η δουλειά» επιβολής των εξοντωτικών ποινών, που εκτός από προσωρινή ή οριστική παύση περιλαμβάνουν και εξοντωτικά πρόστιμα που μπορεί να φτάνουν μέχρι 30.000 ευρώ.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και το νέο μέτρο της «πειθαρχικής συνδιαλλαγής». Σύμφωνα με αυτό «Σε περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων, τα οποία δεν επισύρουν την ποινή της οριστικής παύσης και είτε εξ αυτών δεν έχει προκληθεί οικονομική ζημία είτε τυχόν προκληθείσα ζημία έχει αποκατασταθεί πλήρως από τον υπάλληλο, το ανώτατο μονομελές πειθαρχικό όργανο του φορέα, μετά από αίτημα του πειθαρχικώς διωκόμενου υπαλλήλου, το οποίο μπορεί να υποβληθεί μετά την άσκηση της πειθαρχικής δίωξης μέχρι και την έκδοση απόφασης, προτείνει στον τελευταίο τους όρους, υπό τους οποίους είναι διατεθειμένο να συναινέσει στην επίλυση της υπόθεσης με την αποδοχή ευθύνης και την επιβολή επιεικέστερης ποινής». Πρόκειται για ένα μέτρο που καθόλου δεν αποκλείεται να αξιοποιηθεί για να ζητήσει δηλώσεις μετανοίας από όσους αγωνίζονται ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και όσους διώκονται ήδη. Η κυβέρνηση επιδιώκει να οδηγήσει όσους αντιστέκονται στην πολιτική της να πειθαρχήσουν και να ενδώσουν στις κυβερνητικές πιέσεις και στους εκβιασμούς.Το νέο πειθαρχικό δίκαιο πρέπει να αποτελέσει κεντρικό ζήτημα για τα σωματεία των δημοσίων υπαλλήλων. Μην ξεχνάμε ότι ήδη χιλιάδες εκπαιδευτικοί διώκονται, ενώ τρανταχτό είναι το παράδειγμα με τη Χρύσα Χοτζόγλου, που με τη νέα απόφαση του διοικητικού εφετείου ξαναβγαίνει σε αργία επειδή αντιτάχθηκε στην αξιολόγηση και ενώ ήδη το πειθαρχικό συμβούλιο έχει γνωμοδοτήσει υπέρ της απαλλαγής της. Πρόκειται για σκληρό ρεβανσισμό από την πλευρά του υπουργείου που επιδιώκει να τιμωρήσει παραδειγματικά αγωνιστές εκπαιδευτικούς για να τρομοκρατήσει έναν ολόκληρο κλάδο. Ένα ακόμα τέτοιο παράδειγμα είναι αυτό με τη Σοφία Καψαλάκη, που πέρασε πριν λίγους μήνες πειθαρχικό με το ερώτημα της δυνητικής αργίας διότι ζήτησε δημόσια σχολικό νοσηλευτή για μαθητή της, αποκαλύπτοντας την τραγική κατάσταση των κενών στα σχολεία.

Μπροστά στο νέο πειθαρχικό δίκαιο που ετοιμάζεται χρειάζεται τα σωματεία και οι ομοσπονδίες του δημόσιου να βγουν μπροστά με απεργίες και πανδημοσιοϋπαλληλικές κινητοποιήσεις. Η ΑΔΕΔΥ θα πρέπει να υλοποιήσει την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της και να προχωρήσει σε αγωνιστικό σχεδιασμό κόντρα στο νέο πειθαρχικό του αυταρχισμού και της τρομοκρατίας.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος