Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, οι τιμές των ακινήτων για το σύνολο του 2025 πανελλαδικά αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 7,8%, μικρότερο σε σχέση με το 9,1% που είχε καταγραφεί το 2024. Τα παλαιά διαμερίσματα (ηλικίας άνω των 5 ετών) κατέγραψαν μεγαλύτερη μέση ετήσια αύξηση (8,1%) σε σχέση με τα νεόδμητα (7,4%). Έτσι στην Αθήνα, η ετήσια αύξηση ήταν 6,2%, ενώ στη Θεσσαλονίκη έφτασε το 9,6%. Σε άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας οι τιμές ανέβηκαν κατά 9,8%. Μάλιστα το 4ο τρίμηνο του 2025, οι άλλες μεγάλες πόλεις κατέγραψαν αύξηση 10,5%!

Και ενώ η ΤτΕ θεωρεί σωστές (…) τις παρεμβάσεις της Πολιτείας, επισημαίνει ότι έχουν περιορισμένη βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητα. Αλλά και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) επιβεβαιώνουν το ασφυκτικό κόστος διαβίωσης. Η Στατιστική Υπηρεσία εντοπίζει ότι η άνοδος οφείλεται κύρια στην αύξηση των τιμών στα ενοίκια κατοικιών, την επισκευή και συντήρηση των κατοικιών αλλά και στις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος, επιβαρύνοντας δραματικά τους ενοικιαστές που είναι και οι πιο ευάλωτοι.

Σε άλλη έρευνα, στην ηλικιακή ομάδα 25–35 ετών, το 43% δαπανά για στέγαση το 25% – 40% του εισοδήματός του και το 20% δαπανά πάνω από το 40%. Η μέση ηλικία αποχώρησης από την πατρική στέγη είναι τα 30,7 έτη και το 19% των ενηλίκων εξακολουθεί να διαμένει με τους γονείς τους. Το 60% των ερωτηθέντων θεωρεί μη βιώσιμο το κόστος κατοικίας, ενώ το 39% των νέων νοιώθει ανασφάλεια για τα επόμενα χρόνια, φοβούμενο έξωση ή δυσβάσταχτη αύξηση του ενοικίου. Το 80% των ερωτηθέντων θεωρεί ελλιπή την εποπτεία των τιμών των ακινήτων και το 70% χαρακτηρίζει την αγορά λίγο ή καθόλου διαφανή.

Στις αρχές του Μαρτίου 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα, βασισμένο σε έρευνα της επιτροπής HOUS σχετικά με τις στεγαστικές ανάγκες στην ΕΕ. Η Ελλάδα αποτελεί ένα από τα χειρότερα δείγματα στεγαστικής κρίσης πανευρωπαϊκά. Στο ψήφισμα επισημαίνεται ότι η στεγαστική κρίση είναι «επείγουσα κοινωνική και οικονομική κρίση» που απαιτεί άμεση δράση. Σημειώνει επίσης την ανάγκη σημαντικής αύξησης του ρυθμού κατασκευής κατοικιών, τη μείωση της γραφειοκρατίας, την εξασφάλιση πρόσβασης σε προσιτή κατοικία με χαμηλότοκα δάνεια και στη δημιουργία καλύτερων βάσεων δεδομένων και μητρώων ιδιοκτησίας για τον άμεσο έλεγχο της αγοράς.

Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat για τη χώρα μας αφορούν το 2024 όπου το ποσοστό ενοικίασης διαμορφώθηκε στο 30,3% και της ιδιοκατοίκησης μειώθηκε στο 69,7%, μετά την εκτόξευση των πλειστηριασμών ακινήτων υπέρ τραπεζών, funds κλπ τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Οι αριθμοί αυτοί ενδέχεται να επηρεαστούν άμεσα και από την καινούργια δυνατότητα διαταγής πληρωμής οφειλών από δικηγόρους!
Το νέο μέτρο, της δημιουργίας του «πιστοποιητικού φερεγγυότητας ενοικιαστών» το επόμενο διάστημα, θα συνδέεται με το Μητρώο Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους και θα εκδίδει βεβαιώσεις με βάση τα χρέη των ενοικιαστών σε Εφορίες, Ασφαλιστικά Ταμεία, Τράπεζες, εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων και παρόχους κοινής ωφέλειας, ανεξάρτητα από το εάν αυτά είναι ρυθμισμένα ή όχι! Το πρόγραμμα «Κατασκευάζω – Νοικιάζω» που αναμένεται μέσα στο 2026 θα προσφέρει νέες ευκαιρίες για κερδοσκοπία σε κατασκευαστικές εταιρείες και real estate με αντάλλαγμα φορολογικές εκπτώσεις, ενώ από φέτος ισχύει η τριετής φοροαπαλλαγή για τους ιδιοκτήτες που διοχέτευσαν κλειστά σπίτια ή πρώην Airbnb στην αγορά της μακροχρόνιας μίσθωσης.

Παρά τη μικρή μείωση του ρυθμού αύξησης των τιμών, οι συνολικές αυξήσεις της περασμένης δεκαετίας έχουν διαμορφώσει ιδιαίτερα ψηλές τιμές και αναδεικνύουν τη στέγαση σαν τον σημαντικότερο παράγοντα οικονομικής αφαίμαξης και κοινωνικής ανασφάλειας για μεγάλο μέρος των λαϊκών οικογενειών και ειδικότερα των νεώτερων ηλικιακά. Αντί το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης να συγκροτήσει αποτελεσματικούς μηχανισμούς για να αντιμετωπίσει την ανεξέλεγκτη κερδοφορία της αγοράς ακινήτων, παίρνει μέτρα-ασπιρίνες που ευνοούν μόνο τους επιχειρηματίες και τους ιδιοκτήτες ακινήτων.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος