Λίγες μέρες μετά την απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου που καταδίκασε σε βαρύτατες ποινές κάθειρξης τους «ιδιώτες» Λαβράνο, Μπίτζιο, Ντίλιαν και Χάμου ως υπεύθυνους για την κατασκευή και τη διάθεση του παράνομου λογισμικού predator -βασικό εργαλείο για τις κατά τα λοιπά «νόμιμες επισυνδέσεις» της υπαγόμενης στο πρωθυπουργικό γραφείο ΕΥΠ-, οι δηλώσεις του ενός εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου και πρώην αξιωματούχου του ισραηλινού στρατού, Ντίλιαν, κατέδειξαν αυτό που ο κόσμος έχει τούμπανο, την άμεση εμπλοκή και την ενεργό ανάμειξη στην ενορχηστρωμένη λειτουργία του πολυπλόκαμου δικτύου των παρακολουθήσεων του επιτελικού κράτους και παρακράτους της Δεξιάς του Μητσοτάκη.

Σύμφωνα λοιπόν με τον ιδρυτή της κακόφημης Intellexa «παρέχουμε τεχνολογίες μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου. Η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση των τεχνολογιών αυτών ανήκει στις αρχές που τις αποκτούν και τις χρησιμοποιούν». Οι δηλώσεις αυτές βέβαια που δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία έρχονται να ξεσκεπάσουν τη μεθοδευμένη κυβερνητική επιχείρηση συγκάλυψης του νεοδημοκρατικού σκανδάλου των υποκλοπών.

Να θυμίσουμε πως η γαλάζια εξόφθαλμη ποδηγέτηση της κατά τα λοιπά «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης με μοχλό τον Άρειο Πάγο και πρωτοσύγκελους τους εισαγγελείς Ζήση και Αδειλίνη που έσπευσαν με ζήλο να απαλλάξουν την κυβέρνηση και την ΕΥΠ από οποιαδήποτε σχέση με το predator, ολοκληρώθηκε με την άρνηση εφαρμογής της απόφασης του συμβουλίου της επικρατείας που έδινε το δικαίωμα στους παρακολουθούμενους να μάθουν τους λόγους παρακολούθησής τους δήθεν για λόγους εθνικής ασφάλειας. Κι όλα αυτά τη στιγμή που προέκυψε σαφώς η σχέση των εμπλεκόμενων εταιρειών των «τεσσάρων» με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιστράτευσε ως γνωστόν άρον-άρον και την αλήστου μνήμης εξεταστική-παρωδία, όπου, όπως αποκαλύφθηκε και πάλι από το πρωτόδικο δικαστήριο, οι μάρτυρες είχαν ήδη έτοιμες τις ερωτήσεις που θα τους έκαναν οι βουλευτές της ΝΔ και βέβαια τις ανάλογες απαντήσεις(!). Ακόμα και την εφεύρεση «νοσηρού δικτύου της ΕΥΠ που αυτονομήθηκε» επινόησε ο Μητσοτάκης για να αποτινάξει από πάνω του τις εγκληματικές ευθύνες του δικτύου κατασκοπείας που ο ίδιος είχε στήσει με πρωταγωνιστή τον ανιψιό του και επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου, Δημητριάδη, τον οποίο και τελικά θυσίασε ως άλλη Ιφιγένεια υπό το βάρος των αλληλοδιαδεχόμενων αποκαλύψεων-κόλαφο, εξαναγκάζοντάς τον σε παραίτηση.

Στη συγκυρία την υπερασπιστική γραμμή της κυβέρνησης ανέλαβαν με ζήλο οι Τσιόδρας και Μαρινάκης. Ο μεν πρώτος που διακρίθηκε και ως εξέχων στέλεχος της υπερχειλίζουσας δεξιάς όχθης του αλήστου μνήμης κόμματος Σ. Θεοδωράκη (Ποτάμι) ξιφούλκησε κατά των επικρίσεων της αντιπολίτευσης για το λεγόμενο κράτος δικαίου, δημαγωγώντας πως: «την κατάσταση του κράτους δικαίου δεν την αποτυπώνουν οι κραυγές της αντιπολίτευσης αλλά η έκθεση της κομισιόν για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του τύπου στην Ελλάδα. […] Η Ελλάδα κατάφερε να βρίσκεται μεταξύ των 12 κρατών μελών με πρόοδο σε όλες τις συστάσεις του προηγούμενου έτους. Αλά καρτ εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη δε γίνεται».

Από την πλευρά του ο κατά τα λοιπά λαλίστατος επί παντός επιστητού κυβερνητικός εκπρόσωπος σε μια διαστροφή της κοινής λογικής χρησιμοποίησε το απατηλό αφήγημα της αμερόληπτης δικαιοσύνης για να αποδομήσει τις φαρμακερές δηλώσεις Ντίλιαν τονίζοντας με περισσή υποκρισία πως «από τη στιγμή που μια υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης δεν είναι δική μας δουλειά να σχολιάζουμε δηλώσεις». Όσον αφορά τον ντόρο που σήκωσε ο Ανδρουλάκης με αφορμή την καταδικαστική απόφαση των «τεσσάρων ιδιωτών» και τις δηλώσεις Ντίλιαν, ο Μαρινάκης σχολίασε πως πρόκειται «για προσπάθεια αντιπερισπασμού για την τεράστια εσωτερική πολιτική κρίση που έχει».

πηγή: Λαϊκός Δρόμος