Αγωνιστική Παρέμβαση
(ΕΛΜΕ Ν. Σμύρνης – Καλλιθέας – Μοσχάτου)

Στη χώρα της Τραγωδίας η Αντιγόνη ξαναζεί… Και ξαναπεθαίνει!

Όλες και όλοι στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι!

Για δέκα ημέρες, ο Πάνος Ρούτσι κάνει απεργία πείνας μπροστά στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Δεν είναι απλώς ένας διαμαρτυρόμενος. Είναι ένας πατέρας που έθαψε τον γιο του, Ντένις, στα Τέμπη, και τώρα πολεμά για το δικαίωμα να μάθει πώς πέθανε. Η απάντηση που λαμβάνει από την υψηλότερη δικαστική αρχή της χώρας είναι μια στεγνή, νομικίστικη άρνηση: «Η ανάκριση έχει κλείσει». Ουσιαστικά είναι μία Ομολογία Ενοχής!

Αλήθεια, πώς «κλείνει» μια ανάκριση όταν οι οικογένειες των παιδιών που σκοτώθηκαν έχουν ερωτήματα για το τι βρέθηκε στα σώματα των παιδιών τους; Πώς «κλείνει» όταν ο πατέρας ζητά μια εκταφή για να διερευνηθεί η ύπαρξη ξυλολίου ή άλλων ουσιών; Γιατί αρνούνται την εκταφή; Τι και ποιους συγκαλύπτουν;

Ο Πάνος Ρούτσι ζητά Δικαιοσύνη. Και του απαντούν με το μπάζωμα της Αλήθειας.

Δίπλα του στέκονται άλλη δύο απεργοί πείνας: ο Δημήτρης, και η 60χρονη Αναστασία από την Πάτρα, μητέρα ενός 20χρονου αγοριού.

Στο βιβλίο συμπαράστασης, οι πολίτες γράφουν: «Δικαιοσύνη», «Αλληλεγγύη», «Οξυγόνο», «Για τις 57 ψυχές που χάθηκαν». Αυτές οι λέξεις είναι η πραγματική κραυγή του λαού, ένα αίτημα για οξυγόνο αλήθειας σε ένα πολιτικό κλίμα δηλητηριασμένο από την ένοχη ομερτά της εξουσίας.

Η υπόθεση του Πάνου Ρούτσι δεν είναι πλέον μια προσωπική τραγωδία. Είναι το σημείο σύγκλισης όλων των αδιεξόδων ενός συστήματος διαφθοράς που κυριαρχεί στη χώρα μας τα τελευταία 6 χρόνια! 

Απαιτούμε:

 Να δοθεί η άδεια για την εκταφή του Ντένις Ρούτσι.

 Να ανοίξει ξανά η δικογραφία!

 Να απαντηθούν τα ερωτήματα των οικογενειών που θρηνούν και απαιτούν να μάθουν τι σκότωσε τα παιδιά τους!

Η απεργία πείνας του Ρούτσι είναι μία κραυγή που απαιτεί την Αλήθεια για τις 57+1 (να μην ξεχνάμε την Εριέττα Μόλχο της οποίας δεν βρέθηκε το παραμικρό ίχνος στο τρένο) ψυχές που χάθηκαν στα Τέμπη. 

Η αδιαλλαξία του κράτους είναι η ομολογία της ενοχής του! 

Δεν αφήνουμε τον Πάνο Ρούτσι μόνο του!

Στεκόμαστε στο πλευρό του. Απαιτούμε το ξεμπάζωμα της αλήθειας!

Για τον Ντένις. Για τις 58 νεκρούς. Για όλους μας!