Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος - kosmodromio.gr

Ελλάδα και Κύπρος διαλύουν την ελληνική εθνική άμυνα.

Διερωτώμεθα επίσης τι ακριβώς κάνουν οι ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί Ελλάδας και Κύπρου;

Παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου της κυπριακής κυβέρνησης αξιόπιστες στρατιωτικές πηγές στη Λευκωσία και την Αθήνα υποστηρίζουν ότι η Κύπρος έστειλε όπλα στην Ουκρανία και ειδικότερα όλα τα πυροβόλα των 100 χιλιοστών, πιθανώς και τα πυροβόλα των 155 χιλιοστών -που εξήχθησαν στην Αθήνα, πιθανολογείται όμως ότι κατέληξαν και αυτά στην Ουκρανία, όπως και μεγάλο αριθμό πυρομαχικών.

Ταυτόχρονα, η Κύπρος πούλησε στη Σερβία τα εξαιρετικά ρωσικής κατασκευής ελικόπτερα που διέθετε, κατόπιν εντολής των Αμερικανικών που θέλουν να απαλλαγεί από οτιδήποτε ρωσικό και οι οποίοι Αμερικανοί διοικούν πρακτικά σήμερα τη Μεγαλόνησο από κοινού με το Ισραήλ. (‘Όχι ότι και η Ελλάδα είναι σε πολύ διαφορετική κατάσταση).

Προφανώς η Κυπριακή Δημοκρατία θεωρεί ότι, ημικατεχόμενη χώρα η ίδια, αντιμέτωπη με μια θηριώδη τουρκική υπεροπλία στο νησί, με τα κατεχόμενα την πιο στρατιωτικοποιημένη περιοχή της υφηλίου και το τεράστιο γεωγραφικό πλεονέκτημα της Τουρκίας, μπορεί να μειώσει τα όπλα και τα πυρομαχικά της είτε για να βοηθήσει τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας, είτε απλώς και για να κόψει, όπως ζητάνε οι Αμερικανοί  κάθε δεσμό με τη Ρωσία.

Ασήμαντη λεπτομέρεια: Οι Αμερικανοί ήταν πίσω από την τουρκική εισβολή του 1974. Οι Ρώσοι υπήρξαν διαχρονικά το κυριότερο στήριγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, που πιθανότατα δεν θα υπήρχε χωρίς τη συνδρομή της ΕΣΣΔ και αργότερα της Ρωσίας.

Υπενθυμίζουμε ότι Αθήνα και Λευκωσία ενταφίασαν εξάλλου και ό,τι είχε απομείνει από το δόγμα του ενιαίου αμυντικού  χώρου, αντικαθιστώντας και τον υπουργό Άμυνας που διόρισε ο Χριστοδουλίδης μετά την εκλογή του και που εφέρετο οπαδός αυτού του δόγματος, που δεν είναι άλλωστε και καμία τεράστια ανακάλυψη, περί κοινής λογικής πρόκειται. Εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο η άμυνα της Ελλάδας και της Κύπρου από την Τουρκία να ξεχωρίσει. Αλλά και η απλούστερη κοινή λογική υποχωρεί προ των δυνάμεων της ξένης εξάρτησης που ποτέ δεν ήταν ισχυρότερες μετά το 1821 (ούτε και στον εμφύλιο) στην Ελλάδα και μετά το 1960 στην Κύπρο. Βεβαίως, αυτές οι σχέσεις στενότατης εξάρτησης δεν είναι χωρίς αντάλλαγμα και το αντάλλαγμα είναι το ακαταδίωκτο των αρχουσών και λεηλατουσών Ελλάδα και Κύπρο «ελίτ».

Τι να πούμε εμείς τώρα. Διερωτώμεθα πάντως ξανά τι στο καλό κάνουν το ΔΗΚΟ του Παπαδόπουλου και η ΕΔΕΚ του Λυσσαρίδη, που συγκυβερνούν με τον ανεκδιήγητο Χριστοδουλίδη; Συμφωνούν μαζί του και αν όχι γιατί δεν λένε κουβέντα; Δεν θέλουμε ασφαλώς να πιστέψουμε ότι ξεπουλήθηκαν και αυτοί ακόμα.  

Διερωτώμεθα επίσης τι ακριβώς κάνουν οι ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί Ελλάδας και Κύπρου; Συμφωνούν άραγε με όλα αυτά;

Και πύραυλοι από την Ελλάδα

Στο μεταξύ, η ελληνική κυβέρνηση δια της «Καθημερινής» προετοιμάζει το έδαφος για μια ακόμα απολύτως καταστροφική για την ελληνική εθνική άμυνα απόφαση, να παραχωρήσει δηλαδή πυραύλους Sea Sparrow στο καθεστώς Ζελένσκι. Διαβάστε εδώ για την πολύ μεγάλη σημασία αυτών των πυραύλων για την ελληνική εθνική άμυνα.

Ταυτόχρονα η Αθήνα περιμένει μια ευκαιρία να στείλει κι άλλα ρωσικά όπλα στην Ουκρανία. Φοβάται όμως τόσο τα ρωσικά αντίμετρα (θα πρόκειται για παραβίαση συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας), όσο και τις αντιδράσεις των στρατιωτικών που άρχισαν, με τεράστια βέβαια καθυστέρηση, κάπως να δυσανασχετούν με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Υπενθυμίζουμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παντελώς αδιάφορη ακόμα και για τα πιο ζωτικά εθνικά συμφέροντα (της Ελλάδας εννοώ, όχι των ΗΠΑ ή του Ισραήλ), ακόμα και για την ίδια τη δημοτικότητά της προκειμένου να εξυπηρετήσει Αμερικανούς και ΝΑΤΟ, έχει γίνει η πρώτη κυβέρνηση μετά το 1974 που απομάκρυνε όπλα από το ανατολικό Αιγαίο, έχει αδειάσει κυριολεκτικά στρατιωτικές αποθήκες από κάθε είδους οπλισμό και πυρομαχικά, ενώ προηγουμένως πήρε μια συστοιχία αντιαεροπορικών  αντιπυραυλικών Patriot και την πήγε στη Σαουδική Αραβία (!!!), αφήνοντας έως σήμερα μια τεράστια τρύπα στο αμυντικό σύστημα της χώρας.  

Και επειδή κάποιος αναγνώστης μου έστειλε ένα μέιλ τις προάλλες σχολιάζοντας ένα άρθρο μου και επικρίνοντάς με ότι έχω κάποιο «μίσος» κατά του Μητσοτάκη, σημειώνω στο σημείο αυτό ότι εγώ βγάζω συμπεράσματα όχι από το τι δηλώνουν οι πολιτικοί μας (που είναι συνήθως σαχλαμάρες και ψέματα, όπως γνωρίζουν και τα παιδιά ακόμα στη χώρα), αλλά από το τι κάνουν.

Περιττό να πούμε ότι αυτή η πολιτική γίνεται παρά τη σφοδρή αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, όπως αποτυπώνεται σε δημοσκοπήσεις, τα ευρήματα πολλών από τις οποίες λέγεται ότι είναι τόσο εκρηκτικά, συνιστούν τόσο πλήρη αποδοκιμασία της ελληνικής πολιτικής στο ουκρανικό και έναντι της Ρωσίας, που ζητήθηκε και αποσιωπήθηκαν πλήρως.

Μήπως να καταργήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις;

Τίθεται βέβαια το εξής ερώτημα. Αφού δεν χρειαζόμαστε τα όπλα μας και τα στέλνουμε στον Ζελένσκι για ποιο λόγο αγοράζουμε διαρκώς καινούρια όπλα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε πάλι με χρεοκοπία;

Γιατί απομακρύνουμε πολύτιμα όπλα από την  πρώτη γραμμή (ανατολικό Αιγαίο και Κύπρος) αλλά ταυτόχρονα κάνουμε τη μια παραγγελία μετά την άλλη πανάκριβων όπλων, αμφίβολης χρησιμότητας απέναντι στην Τουρκία, αλλά που κινδυνεύουν να μας οδηγήσουν σε δεύτερη χρεωκοπία;

Οι ελληνικές αμυντικές δαπάνες είναι για να καλύψουμε αμυντικές ανάγκες ή είναι φόρος υποτελείας προς τους «Νταβατζήδες» δηλαδή τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, είδος οικονομικής βοήθειας της Ελλάδας προς τις αμερικανικές και ισραηλινές πολεμικές βιομηχανίες.

Αν υπάρχει όντως απειλή ασφαλείας από την Τουρκία γιατί στέλνουμε τα όπλα μας στην Ουκρανία ή τη Σαουδική Αραβία; Γιατί διαλύουμε και αποεθνικοποιούμε τις αμυντικές βιομηχανίες της Ελλάδας, θεμέλιο οποιασδήποτε εθνικής άμυνας; Αν δεν υπάρχει απειλή ασφαλείας από την Τουρκία γιατί καταχρεωνόμαστε για να αγοράσουμε καινούρια όπλα;

Κυρώσεις και ρωσικά όπλα

Και να ήταν μόνο αυτά. Η κυπριακή Εθνική Φρουρά έχει κυρίως ρωσικά όπλα γιατί οι Αμερικανοί, αφού έβαλαν την Τουρκία να εισβάλει στο νησί το 1974, εφήρμοσαν στη συνέχεια και ένα ωραίο εμπάργκο επί του θύματός τους της Κύπρου, δηλαδή (!). Εμείς βέβαια, και οι των Αθηνών και οι της Λευκωσίας, θεωρούμε πάντα τις ΗΠΑ μεγάλο σύμμαχο. Θα σταματήσουμε ίσως να το κάνουμε, αν βομβαρδίσουν και την Ακρόπολη, αν και τότε ακόμα είναι αμφίβολο. Σφάξε με Αγιά μου να αγιάσω.

Τώρα λοιπόν οι Αμερικανοί θέλουν να ξεφορτωθούν οι Κύπριοι (όπως και οι Ελλαδίτες) τα ρωσικά όπλα, δηλαδή σχεδόν τα μόνα όπλα που έχουν. Ήδη η Λευκωσία πούλησε στη Σερβία μισοτιμής (της περισσεύουν τα λεφτά) τα θαυμάσια ρωσικής κατασκευής ελικόπτερα που διέθετε και ψάχνει να βρει να αγοράσει καινούρια. Τώρα την πιέζουν να απαλλαγεί και από τα ρωσικά αντιαεροπορικά. Τα ίδια και η κυβέρνηση Μητσοτάκη που θέλει να διαλύσει την εν πολλοίς βασιζόμενη στα ρωσικά συστήματα ελληνική αντιαεροπορική άμυνα.

Ένα επιχείρημα που χρησιμοποιούν είναι ότι δυσκολεύονται λόγω των κυρώσεων να βρουν ανταλλακτικά. Ξεχνάνε βέβαια να πουν ότι είναι οι ίδιοι, δουλικά του ΝΑΤΟ και της Αμερικής, που ανανεώνουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας κάθε έξη μήνες, χωρίς ποτέ να ζητάνε εξαίρεση για τα είδη που αφορούν την εθνική ασφάλεια Ελλάδας και Κύπρου. Η Ουγγαρία για παράδειγμα έχει θέσει βέτο σε ορισμένες από αυτές τις κυρώσεις. Δεν είναι δυνατό να διαλύσουμε την ελληνική και κυπριακή εθνική άμυνα, επειδή έτσι μας λένε οι… προϊστάμενοι.

Σημειωτέον ότι, όπως και τα γαλλικά Mirage που είχε αγοράσει ο Ανδρέας Παπανδρέου, έτσι και τα ρωσικά όπλα δίνουν στην Ελλάδα και την Κύπρο ένα πολύ σημαντικό βαθμό ελευθερίας γιατί ξέρουμε από την εμπειρία μας ότι τα «συμμαχικά» αμερικανικά όπλα δεν λειτουργούν όταν δεν θέλουν οι σύμμαχοι. Το καλοκαίρι του 1974 οι ΗΠΑ σταμάτησαν την εξαγωγή ανταλλακτικών για τα αεροπλάνα μας και κατά την κρίση των Ιμίων «στράβωσαν» και τα ελληνικά και τα τουρκικά όπλα. Σήμερα οι δυνατότητές τους είναι πολύ μεγαλύτερες.

Η εξάρτηση από μια μόνο πηγή οπλισμού είναι η χειρότερη μορφή ξένης εξάρτησης για μια χώρα, τη δένει κυριολεκτικά χεροπόδαρα. Ακριβώς για να μας έχουν δεμένους χεροπόδαρα θέλουν όλα τα όπλα μας να προέρχονται από ΗΠΑ και Ισραήλ και γι’ αυτό θέλουν και να μην έχουμε αμυντικές βιομηχανίες.