Στο ίδιο έργο θεατές βρέθηκαν ο λαός και οι εργαζόμενοι μετά τις πρόσφατες βροχοπτώσεις, με το «επιτελικό κράτος» να καταρρέει για μια ακόμη φορά επειδή απλά …έβρεξε. Ο νέος τραγικός απολογισμός από τα «ακραία» καιρικά φαινόμενα, όπως για μια ακόμη φορά χαρακτηρίστηκαν προκλητικά από κυβερνητικά στελέχη και τα μιντιακά τους παπαγαλάκια ήταν δύο νεκροί (μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές), υπερχειλίσεις ρεμάτων, πολύωρος εγκλωβισμός ανθρώπων, κατεστραμμένα σπίτια και αυτοκίνητα, κατολισθήσεις, κατάρρευση εδάφους σε πολλά σημεία και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Και όλα αυτά συνέβησαν επειδή μία συνηθισμένη χειμωνιάτικη βροχόπτωση κράτησε μια μέρα. Τι θα γινόταν άραγε αν κρατούσε περισσότερο και με μεγαλύτερη ένταση, αναρωτιέται με τρόμο κάθε λαϊκός άνθρωπος που σε μια ακόμη κακοκαιρία βλέπει την περιουσία του να γίνεται βορά στο έλεος των καιρικών φαινομένων, αφού δεν υπάρχει καμία κρατική πρόβλεψη για την αντιμετώπισή τους.

Αυτή τη φορά, για να μην τρέχουν να «μαζεύουν τα ασυμμάζευτα», μια σειρά περιφέρειες, μαζί με αυτές και η Περιφέρεια Αττικής -η μεγαλύτερη της χώρας- προχώρησαν στο κλείσιμο των σχολείων για «προληπτικούς λόγους» και μετά την εισήγηση-σύσταση που έκανε η ΕΜΥ. Και σύσσωμα τα ΜΜΕ με επιτελικά σχεδιασμένη μονοφωνία ξεκίνησαν «εν χορώ» να κάνουν λόγο για την υποτιθέμενη «επιστημονική εισήγηση» των μετεωρολόγων, την οποία καλώς ακολούθησε η κυβέρνηση και «δεν είχαμε χειρότερα». Βλέποντας, ωστόσο, τη βροχή, η απόφαση για το κλείσιμο των σχολείων προκάλεσε τη δικαιολογημένη οργή μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Άλλωστε, ήταν αποκαλυπτική η δήλωση του Νίκου Χαρδαλιά, περιφερειάρχη Αττικής, για τις «παλιές υποδομές». Η δήλωσή του αποκάλυψε και αυτή με τη σειρά της πως ο πραγματικός λόγος που έκλεισαν τα σχολεία και στάλθηκαν μαζικά τα μηνύματα του 112, καλώντας τον κόσμο να «περιορίσει τις μετακινήσεις» του για πολλοστή φορά, δεν ήταν λόγω της βροχόπτωσης, αλλά επειδή ο κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε καν μία …βροχή το 2026.

Και δίπλα σε αυτές τις εξωφρενικές δηλώσεις, μόνιμη επωδός των κυβερνητικών στελεχών και των μέσων σε διατεταγμένη υπηρεσία η επίκληση της …ατομικής ευθύνης. Δεν ευθύνεται το κράτος για την έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων, για την υπερχείλιση των μπαζωμένων ρεμάτων, αλλά οι «ανεύθυνοι» πολίτες που έχτισαν «αυθαίρετα» πάνω σε ρέματα. Δεν ευθύνεται η κυβέρνηση που μια απλή βροχή παρασέρνει αυτοκίνητα, ευθύνεται ο κόσμος που δε φρόντισε να παρκάρει σε άλλα σημεία. Δεν ευθύνεται ο κρατικός μηχανισμός για τους νεκρούς απ’ τη βροχόπτωση, φταίει η «ανεύθυνη» μετακίνηση των ανθρώπων που πήγαν στη δουλειά τους, παρά τις «προειδοποιήσεις» του 112…

Στο σημείο αυτό, έχει σημασία να επισημάνουμε το ρόλο της «ανεξάρτητης» επιστήμης, που σε μία ακόμη κακοκαιρία επιβεβαίωσε τα λόγια του ποιητή που τη χαρακτηρίζει «τσούλα των δημίων». Η εισήγηση για το κλείσιμο των σχολείων λόγω βροχόπτωσης δεν έχει καμία σχέση με την επιστημονική πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων, τα οποία υπάρχει η δυνατότητα -με την αξιοποίηση της μεγάλης τεχνολογικής ανάπτυξης- να προβλέπονται έγκαιρα και με ακρίβεια. Η εμπλοκή της μετεωρολογικής υπηρεσίας στη δημόσια συζήτηση έγινε, ακριβώς όπως και στην πανδημία, για να δικαιολογηθεί και με «επιστημονικό» μανδύα η κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού και το γεγονός πως ο κόσμος έμεινε αβοήθητος μπροστά σε μία ακόμη κακοκαιρία.

Το γεγονός πως στην Αττική πλημμύρισαν εκατοντάδες σπίτια και παρασύρθηκαν αυτοκίνητα έχει φυσικά να κάνει και με τις πυρκαγιές των τελευταίων ετών, που καθιστούν πολύ μικρότερη τη συγκράτηση των νερών στα βουνά, με αποτέλεσμα -σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων και τα βουλωμένα φρεάτια- τα βρόχινα ύδατα να μετατρέπονται κυριολεκτικά σε χειμάρρους στους δρόμους, όπως συνέβη για παράδειγμα στη Γλυφάδα, όπου μία γυναίκα βρήκε τραγικό θάνατο από παρασυρμένο αυτοκίνητο.

Η «Ελλάδα 2.0» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση της ΝΔ είναι η χώρα τού «πάμε κι όπου βγει». Ο λαός μας ζει καθημερινά «Τέμπη» σε όλους τους τομείς, ακόμη και σε μια απλή βροχή, η οποία παρομοιάζεται με τα πιο ακραία καιρικά φαινόμενα, για να δικαιολογηθεί η παντελής απουσία του κρατικού μηχανισμού, ο οποίος λειτουργεί «επιτελικά» όταν πρόκειται για την καταστολή των δίκαιων αγώνων των αγροτών, των εργαζομένων και της νεολαίας, αλλά καταρρέει μπροστά σε μία βροχόπτωση.

Πηγή: Λαϊκός Δρόμος