Ο αγώνας για τη χειραφέτηση της γυναίκας συνεχίζεται

Η κατοχύρωση των δικαιωμάτων της γυναίκας είναι άρρηκτα δεμένη με τη συλλογική αντίσταση και την πάλη για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης

Τιμούμε τους αγώνες για τη γυναικεία χειραφέτηση, αγώνες που σηματοδοτούνται από το τέλος του 19ου αιώνα, με την οργάνωση του εργατο-λαϊκού κινήματος σε διεθνές επίπεδο και κορυφώνονται με την επαναστατική ανατροπή του καπιταλιστικού-εκμεταλλευτικού συστήματος το 1917 και την σοσιαλιστική οικοδόμηση που όχι μόνο άνοιξε τον δρόμο για την πραγματική κοινωνική ισότητα της γυναίκας, αλλά και επιπλέον διεκδίκησε και πέτυχε τη θέσπιση της 8ης του Μάρτη ως παγκόσμιας ημέρας-συμβόλου του αγώνα των εργατριών και γενικά της συλλογικής πάλης για την απελευθέρωση της γυναίκας από τα πολλαπλά δεσμά της ταξικής εκμετάλλευσης, της κοινωνικής καταπίεσης και της πολιτικής ανισότητας.

Οι στυλοβάτες του κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος, προβάλλοντας τη θέση πως «το μέτρο του πολιτισμού ενός λαού κρίνεται από τη θέση της γυναίκας», ανέδειξαν τα πολλαπλά επίπεδα της γυναικείας καταπίεσης και προσανατόλισαν σωστά τους λαϊκούς αγώνες στην κατεύθυνση της συνολικής αντίστασης απέναντι στο καταπιεστικό καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, Στο σύστημα που όχι μόνο υποβαθμίζει το γυναικείο φύλο, «το μισό του ουρανού», αλλά επιπλέον το θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής και συνολικά του πολιτισμού, καταδικάζοντάς το στην αμορφωσιά και τη στέρηση ακόμη και των βασικών κοινωνικών δικαιωμάτων και πολιτικών ελευθεριών.

Ο πολύχρονος αγώνας για την απελευθέρωση της γυναίκας από τον ζυγό της πολυεπίπεδης εκμετάλλευσης και καταπίεσής της δεν περιορίζεται στην τυπική αναγνώριση κάποιων βασικών κοινωνικών, πολιτικών, εργασιακών κλπ δικαιωμάτων που αναγκάστηκαν να κάνουν τα αστικά συστήματα και μάλιστα πολύ καθυστερημένα, αναπαράγοντας, με διαφορετικό τρόπο, πολλές μορφές της καταπίεσης και υποτίμησής της. Γιατί το ζήτημα της κοινωνικής χειραφέτησης της γυναίκας δεν ήταν ποτέ στην ιστορική του πορεία, ούτε μπορεί να αναγνωσθεί ως «υπερταξικό» θέμα, που αφορά στην αντινομία των σχέσεων των δύο φύλων. Είναι ζήτημα που αφορά στα θεμέλια της καταπιεστικής και εκμεταλλευτικής κοινωνίας και για τον λόγο αυτό δεν αποτελεί υπόθεση μόνο των γυναικών -που εξακολουθούν να ζουν συνθήκες ανισοτιμίας και παραγκωνισμού βασικών δικαιωμάτων- αλλά αντιθέτως πρέπει να αποτελεί προμετωπίδα του οργανωμένου λαϊκού κινήματος διεθνώς.

Σήμερα, σε μια εποχή κυριαρχίας των καπιταλιστικών ιδεών και των νόμων της κερδοφορίας του κεφαλαίου, οι συνθήκες της γυναικείας εκμετάλλευσης επιτείνονται, όπως επιβεβαιώνουν οι αντεργατικοί νόμοι που αίρουν και αυτές τις θεμελιώδεις κατακτήσεις εργασιακής ένταξης και ισοτιμίας των γυναικών, επιβεβαιώνοντας στην πράξη ότι οι όροι της γυναικείας καταδυνάστευσης είναι σύμφυτοι με την αντιδραστική δομή του αστικού συστήματος.

Σήμερα, που επιτείνεται ο βαθμός της εκμετάλλευσης των εργατο-λαϊκών στρωμάτων και η ιμπεριαλιστική θηριωδία αποτυπώνεται, με τον πιο αποκρουστικό τρόπο, στην εγκληματική επέμβαση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν και στην ανάφλεξη στην Εγγύς και Μέση Ανατολή.

Σήμερα, που η βία των Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών φονιάδων και εγκληματιών Σιωνιστών οδηγεί στο αιματοκύλισμα τον λαό της μαρτυρικής Παλαιστίνης, του Λιβάνου, της Συρίας, της Βενεζουέλας κλπ, ο αγώνας για τη γυναικεία χειραφέτηση συνδέεται- περισσότερο παρά ποτέ- με τη μαζική Αντίσταση απέναντι στην ιμπεριαλιστική τρομοκρατία και με τη συλλογική, την κοινή πάλη των λαών απέναντι στην πολεμοκάπηλη πολιτική των ιμπεριαλιστών.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική της πολεμικής θηριωδίας -πολιτική που αντανακλάται πολύ παραστατικά στην αμερικανόδουλη και υποτελή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ) πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και οι προκάτοχοί της, εμπλέκοντας τη χώρα μας στο αιματοκύλισμα όχι μόνο του Ιρανικού λαού, αλλά πολλών λαών στη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και τη Β. Αφρική- οφείλουμε να τιμήσουμε τους αγώνες για την απελευθέρωση της γυναίκας από τα πολύμορφα δεσμά, με την ανάπτυξη, πρώτα και κύρια, ενός μαζικού αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος