Για το σκάνδαλο των διώξεων θα απολογηθεί ο Κ. Πιερρακάκης και οι παρατρεχάμενοί του; Γιατί βυσσοδομούν* στο Μαξίμου

Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ να μην ασχολείται με το σκάνδαλο των διώξεων και απολύσεων εκπαιδευτικών, αλλά και εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, αλλά όσα συμβαίνουν αποκτούν διαστάσεις τεράστιου σκανδάλου που ναρκοθετεί και θέτει ακόμα και αυτή την αστική δημοκρατία στον γύψο.

Μέγα σκάνδαλο η αργία της Χρύσας Χοτζόγλου και οι διώξεις

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης ως υπουργός Παιδείας έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην απόφαση για τη «δυνητική αργία», ένα βήμα πριν από την απόλυση της Χρύσας Χοτζόγλου.

Μέγα σκάνδαλο. Γιατί:

1. Μόλις πριν μερικές μέρες (11-5) το Διοικητικό Εφετείο έκανε δεκτή με βασικό στοιχείο ότι η υπουργική απόφαση παραβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, καθώς δεν αιτιολόγησε ειδικώς την απόκλιση από την ομόφωνη γνώμη του Πειθαρχικού Συμβουλίου, το οποίο είχε εισηγηθεί να μην τεθεί η εκπαιδευτικός σε αργία.
2. Ο Κ. Πιερρακάκης υπέγραψε τη «δυνητική αργία» κόντρα στην ομόφωνη απόφαση (5 – 0) του Πειθαρχικού Συμβουλίου που η πλειοψηφία του αποτελείται από Δικαστές και εκπροσώπους της Διοίκησης.
3. Ήταν ίσως η πρώτη αργία εκπαιδευτικού για συνδικαλιστική δράση μετά την πτώση της Χούντας!
4. Το «έγκλημα» της Χρύσας ήταν ότι εξέφρασε, από κοινού με συναδέλφους της και μαθητές της, τη διαφωνία της με την πραγματοποίηση της αξιολόγησης σε νεοδιόριστη εκπαιδευτικό, δηλαδή εξέφρασε την αντίθεση του κλάδου στην αξιολόγηση, όπως αποτυπώνεται και στις συλλογικές αποφάσεις ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ.
5. «Υπηρέτησε με αφοσίωση το εκπαιδευτικό της έργο και με αγάπη για τους μαθητές της και ποτέ δεν επέδειξε αναξιοπρεπή συμπεριφορά…» και «εξέφρασε την αντίθεσή της στην επιχειρούμενη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (…), όπως αποτυπώνεται από τις συλλογικές αποφάσεις της ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ Πειραιά». Τα παραπάνω αναφέρονται μεταξύ άλλων για τη Χρύσα Χοτζόγλου σε ψήφισμα συμπαράστασης από μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς του 8ου ΓΕΛ Πειραιά.

Μέγα σκάνδαλο η παραπομπή συνταξιούχου εκπαιδευτικού με το ερώτημα της «οριστικής παύσης» – αναφέρομαι στην προσωπική μου «υπόθεση» - με υπογραφή του τότε υπουργού Παιδείας Κ. Πιερρακάκη με ημερομηνία 11 Σεπτέμβρη 2025! Κόλαφος η απόφαση του πειθαρχικού για τον Κ. Πιερρακάκη και την κυβέρνηση: «απαλλαγή λόγω συνταξιοδότησης»! Μέγα σκάνδαλο οι αλλεπάλληλες διώξεις σε βάρος μου για έκφραση άποψης!

Μέγα σκάνδαλο η παραπομπή στο πειθαρχικό με το ερώτημα της  δυνητικής αργίας για  τις εκπαιδευτικούς  της Αν. Αττικής Σοφίας Καψαλάκη και Ευαγγελίας Τριανταφύλλου, γιατί υπερασπίζονται τα δικαιώματα στη μόρφωση των μαθητών τους.

Μέγα σκάνδαλο τα περίπου  2.500 πειθαρχικά ενάντια σε εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση, με καθημερινές απειλές και εκφοβισμούς για διώξεις απέναντι σε εκπαιδευτικούς, μαθητές αλλά και γονείς! Γιατί διώκονται για το φρόνημά τους, τη σκέψη τους και την πολιτική - συνδικαλιστική τους δράση. Στόχος η περιστολή ή ακόμα και η απαγόρευση του δικαιώματος της απεργίας.  Ρητά και κατηγορηματικά ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι όποιος-α έχει διαφορετική άποψη για τον ρόλο της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού και αρνείται ιδεολογικά να αποδεχθεί μια αξιολόγηση που θεωρεί άδικη, τιμωρητική ή εργαλείο πειθαναγκασμού, δεν είναι αποδεκτός στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Το σχολείο και η κοινωνία γενικά του μέλλοντος λοιπόν, όπως την ονειρεύονται, επιδιώκουν να έχει εκπαιδευτικούς μαθητ(ρι)ες και ευρύτερα εργαζόμενους/ες με σκυμμένο το κεφάλι, υποταγμένους/ες στην εξουσία, συμμορφωμένους, αμίλητους/ες.

Για αυτό και οι κυβερνώντες με τους παρατρεχάμενούς τους και τα στελέχη του διοικητικού μηχανισμού γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια ακόμα και αυτή την αστική νομιμότητα. Ουκ ολίγες αποφάσεις των δικαστηρίων δικαιώνουν τους εκπαιδευτικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποφάσεις διοικητικών εφετείων που έχουν δικαιώσει τους συναδέλφους μας του 2020 αλλά δεν μονιμοποιούν οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, ενώ υπάρχει άμεσα εκτελεστή απόφαση. Αλλά δεν ιδρώνει το αυτί τους επιβάλλοντας την προσωπική αυθαιρεσία και την εκδικητική τους μανία ενάντια σε όσους αγωνίζονται ως κανονικότητα και νομιμότητα. Αυτοί που θα έπρεπε με βάση την αστική νομιμότητα που επικαλούνται να είναι κατηγορούμενοι για «μη χρηστή διοίκηση», για «ηθική και οικονομική βλάβη» σε βάρος των διωκομένων, για «προσβολή της προσωπικότητάς» τους, αλλά και για «στοχευμένες επιθέσεις με ενδεχόμενο δόλο» εναντίον των διωκομένων.

Απειλούν, εκφοβίζουν, τρομοκρατούν, συκοφαντούν, σκευωρούν κάνοντας σκόνη και θρύψαλα  συνταγματικά κατοχυρωμένες συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες διαμορφώνοντας συνθήκες ολοκληρωτικού καθεστώτος. Σε αυτή την κατεύθυνση εντείνονται οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί ελέγχου ακόμα και της προσωπικής ζωής. Εκπαιδευτικοί και συνδικαλιστές διώκονται για δημοσιεύσεις, για τοποθετήσεις τους σε συνδικαλιστικά όργανα  ή ακόμα και για ό, τι έχουν γράψει και σε κλειστές ομάδες Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Πρόκειται για διώξεις που μας γυρίζουν δεκαετίες πίσω στις πιο μαύρες εποχές με σκευωρίες και ανακρίσεις σύμφωνα με χουντικά πρότυπα.

Βυσσοδομούν στο Μαξίμου - Ρεβανσισμός

Η ιστορικής σημασίας απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά  που έκανε δεκτή την αίτηση προσωρινής διαταγής αναστολής της δυνητικής αργίας της Χρύσας Χοτζόγλου έχει προκαλέσει σοκ στου Μαξίμου, γιατί αποτελεί ηχηρό ράπισμα στην αυταρχική πολιτική τους. Ενδεικτικά τα δημοσιεύματα σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ για την οργή του πρωθυπουργού  που η υπουργός Παιδείας δεν έστειλε νομικό σύμβουλο κατά την εκδίκαση από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά των ασφαλιστικών μέτρων ενάντια στη δυνητική αργία. Το υπουργείο Παιδείας με επίσημη δήλωσή του ρίχνει τις ευθύνες στο Νομικό Συμβούλιο του κράτους και επισπεύδει την εκδίκαση της αίτησης αναστολής με στόχο να αναιρέσει τη θετική για τη Χρύσα και τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς απόφαση.

Όλα αυτά δείχνουν ότι στου Μαξίμου βυσσοδομούν για να αναιρεθεί η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου. Επιδιώκουν να πάρουν τη ρεβάνς για να εφαρμόσουν το δόγμα Μητσοτάκη «όποιος δε σκύβει το κεφάλι απολύεται» θέλοντας να συντρίψουν κάθε αντίσταση ενάντια στην πολιτική τους μετατρέποντας τα σχολεία σε νεκροταφεία δικαιωμάτων.

Με την προσδοκία ότι η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου στις 20 Μάη θα επιβεβαιώνει οριστικά ότι η προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά θα ισχύσει μέχρι την τακτική δικάσιμο (δεν είναι γνωστό ακόμη πότε θα γίνει) και θα είναι ένα ακόμα ηχηρό ράπισμα στην πολιτική του αυταρχισμού, των διώξεων και των απολύσεων.

Για αυτό και έχει ξεχωριστή σημασία η αγωνιστική κινητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η συλλογική δράση, ο ενιαίος και παρατεταμένος αγώνας είναι πιο αναγκαίος από ποτέ άλλοτε για να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις, για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση, για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου!

* βυσσοδομώ = ενεργώ με ύπουλο, δόλιο και παρασκηνιακό τρόπο, σχεδιάζω και προγραμματίζω κρυφά