Έφη Λάζου: «Κλήθηκα σε ΕΔΕ για αντιπολεμική παράσταση – Ο φόβος δεν είναι στο αξιακό μου σύστημα»

Σάλος με την παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης» – Τι καταγγέλλει η εκπαιδευτικός

Η εκπαιδευτικός και θεατροπαιδαγωγός Έφη Λάζου, μιλώντας στο ραδιόφωνο Prisma 90,2, αποκάλυψε ότι έχει κληθεί σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) από το Υπουργείο Παιδείας, με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης», την οποία επιμελήθηκε μέσω του θεατρικού εργαστηρίου της.

«Έχουμε μια παιδοκτονία λόγω των πολέμων – Δεν μπορώ να μείνω σιωπηλή»

Η κα Λάζου εξήγησε ότι η πρωτοβουλία για τη συγκεκριμένη θεατρική δουλειά ξεκίνησε στα ίδια πλαίσια με προηγούμενες δραστηριότητες του εργαστηρίου της «Φιέρα», όπου μαθητές είχαν γράψει έργα για την πανδημία. 

«Τα τελευταία δύο χρόνια συντελείται κάτι τραγικό. Έχουμε μια παιδοκτονία λόγω των πολέμων. Υπάρχουν νεκρά παιδιά. Οποιοσδήποτε θέλει να λέγεται άνθρωπος δεν μπορεί να μένει ασυγκίνητος».

Η επιλογή του έργου έγινε σε συνεργασία με τα ίδια τα παιδιά, τα οποία πρότειναν δέκα θεατρικά έργα, εκ των οποίων επελέγησαν δύο: «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» και «Η Ζωή Είναι Ωραία». Η τελική παράσταση αποτέλεσε μία σπονδυλωτή και ποιητική αντιπαράθεση των δεινών της Άννας Φρανκ με τη σημερινή πραγματικότητα των παιδιών στην Παλαιστίνη.

Καταγγελίες για «αντισημιτισμό» και αντίδραση πολιτών Ισραηλινής καταγωγής

Σύμφωνα με την Έφη Λάζου, μετά την ανάρτηση της αφίσας της παράστασης, υπήρξαν αρνητικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από άτομα Ισραηλινής καταγωγής, που χαρακτήρισαν την παράσταση «αντισημιτική», χωρίς να έχουν διαβάσει το κείμενο, όπως διευκρινίζει η ίδια. 

«Δεν σταματήσαμε ούτε φοβηθήκαμε, γιατί ο φόβος δεν εντάσσεται στο αξιακό μας σύστημα. Αυτό έλειπε να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και να μην μπορούμε να εκφραστούμε».

Η παρέμβαση του Υπουργείου Παιδείας και η ΕΔΕ της 23ης Ιουλίου

Μια εβδομάδα μετά την παράσταση, η κα Λάζου έλαβε κλήση για Ένορκη Διοικητική Εξέταση, με εντολή του Υπουργείου Παιδείας. Όπως καταγγέλλει, δεν της έχει γνωστοποιηθεί μέχρι στιγμής ποιο είναι το πειθαρχικό παράπτωμα για το οποίο ελέγχεται.

Η ΕΔΕ έχει προγραμματιστεί για σήμερα Τετάρτη 23 Ιουλίου, στις 10 το πρωί. 

«Αν απλώς είχα γράψει βιβλίο και όχι παράσταση, θα γινόταν το ίδιο; Υπάρχει φίμωση; Πρέπει να παίρνουμε έγκριση για να εκφραζόμαστε; Όλα αυτά με ξεπερνούν πρωτίστως σαν άνθρωπο και ύστερα σαν παιδαγωγό».

Η παιδαγωγική διάσταση και η ελευθερία της έκφρασης

Η Έφη Λάζου είναι εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση με άδεια ιδιωτικού έργου επί 25 χρόνια, και υπογραμμίζει ότι οι δραστηριότητές της είναι απόλυτα νόμιμες και εγκεκριμένες από τον προϊστάμενο εκπαίδευσης. Επισημαίνει δε, πως το έργο της ομάδας «Φιέρα» είναι ανθρωπιστικό, αντιπολεμικό και εκπαιδευτικό.

Καταλήγει ευχαριστώντας τους φορείς και συλλόγους που στέκονται στο πλευρό της και δηλώνει πως στόχος της ήταν και παραμένει να μιλά στα παιδιά «για την ελπίδα και έναν πιο όμορφο και δίκαιο κόσμο».

Όλη η συνέντευξη της Έφης Λάζου

https://soundcloud.com/prisma902 https://prisma902.gr/me-kalesan-se-ede-gia-tin-parastasi.../

«Άσχετα με τα γραφειοκρατικά ζητήματα, θέλω να πω ότι τα τελευταία δύο χρόνια συντελείται κάτι τραγικό. Έχουμε μια παιδοκτονία λόγω των πολέμων. Υπάρχουν νεκρά παιδιά και οποιοσδήποτε που θέλει να λέγεται άνθρωπος, δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος.

Η συγγραφή του κειμένου από την πλευρά μου αναφέρεται στις ηθικές αξίες της ζωής και στα δικαιώματα. Ένας παιδαγωγός οφείλει να μιλά στα νέα παιδιά για την ελπίδα.

Εκτός από εκπαιδευτικός στο δημόσιο, έχω και άδεια ιδιωτικού έργου, το οποίο παρέχω εδώ και 25 χρόνια νόμιμα, μέσω της ομάδας θεάτρου που διατηρώ. Η άδεια  χορηγείται από τον προϊστάμενο εκπαίδευσης.

Ουσιαστικά, όλα αυτά τα χρόνια επιτελούμε ένα ανθρωπιστικό και αντιπολεμικό έργο. Το λογοτεχνικό κείμενο δεν το επέλεξα μόνη μου, αφού δίνουμε τη δυνατότητα στα παιδιά να αποφασίσουν για το ερέθισμα.

Παλιότερα, το εργαστήρι «Φιέρα» ανέβασε το «κορώνα-γράμματα», όπου τα παιδιά της Ζακύνθου έγραψαν για την πανδημία του κορωνοιού. Στα ίδια πλαίσια και πρότυπα, τα παιδιά πρότειναν 10 έργα και επελέγησαν δύο: Α. «Το ημερολόγιο της Άννας Φράνκ» και Β. «Η ζωή είναι ωραία», που σαν στόχο είχε να διακωμωδήσει τον θάνατο. Σημειωτέον, ότι όλο αυτό δεν είχε κανέναν εμπορικό σκοπό, ούτε αφορούσε τη διασκέδαση.

Επειδή έπρεπε να ασχοληθούμε και με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, ανεβάσαμε την παράσταση με τίτλο: «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης».

Κάναμε στην ουσία αντιπαράθεση των δεινών της Άννας Φρανκ με εκείνα της Παλαιστίνης, μέσα από ένα σπονδυλωτό και ποιητικό έργο.

Με το που ανεβάσαμε την αφίσα της παράστασης, συμπολίτες μας Ισραηλινής καταγωγής, χωρίς καν να έχουν διαβάσει το κείμενο, έγραψαν σχόλια ότι το έργο αυτό είναι αντισημιτικό.

Εμείς δεν σταματήσαμε, αλλά ούτε και φοβηθήκαμε, διότι ο φόβος δεν εντάσσεται στο δικό μας αξιακό σύστημα. Αυτό έλειπε να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και να μην μπορούμε να εκφραστούμε.

Μετά από μία εβδομάδα από το ανέβασμα της παράστασης, έλαβα κλήση για ΕΔΕ (Ένορκη Διοικητική Εξέταση). Προς το παρόν δεν υπάρχει πειθαρχική δίωξη εναντίον μου, όμως γίνεται συλλογή στοιχείων για την υπόθεση, με εντολή του Υπουργείου Παιδείας, και θα βγει πόρισμα.

Να πω ότι αν και με κάλεσαν σε ΕΔΕ, δεν μου γνωστοποιήθηκε το πειθαρχικό παράπτωμα στο οποίο θεωρούν ότι υπέπεσα, προκειμένου κι εγώ να ξέρω τι θα απαντήσω.

Δεν θα σας πω περισσότερα στην παρούσα φάση, γιατί η διαδικασία είναι σε εξέλιξη και η ΕΔΕ έχει οριστεί για την Τετάρτη 23 Ιουλίου και ώρα 10 το πρωί.

Θέλω όμως να σημειώσω και να ρωτήσω πώς είναι δυνατόν το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας να κινεί μια τέτοια διαδικασία; Αν δεν ανέβαζα παράσταση και απλώς έγραφα βιβλίο, το ίδιο θα γινόταν; Θα υπήρχε φίμωση και κατάργηση της πνευματικής ιδιοκτησίας; Πρέπει να παίρνουμε έγκριση για να εκφράζουμε τις απόψεις μας; Πραγματικά όλα αυτά με ξεπερνάνε πρωτίστως σαν άνθρωπο και μετέπειτα σαν παιδαγωγό.

Ευχαριστώ όλους τους φορείς και Συλλόγους που με τις ανακοινώσεις τους στέκονται στο πλευρό μου. Εκείνοι που έχουν παιδιά γνωρίζουν πως η μόνη μου προσπάθεια είναι να μιλήσω σε αυτά για την ελπίδα και για έναν δικαιότερο και πιο όμορφο κόσμο…».