ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Το χταπόδι, άμα το πιάκεις, γούλισέ το. Χτύπησέ το με δύναμη σ’ ένα βράχο, σε μια πλάκα, να του σπάσουνε οι ίνες, να μαλακώσει, να μπορείς να το φας λιαστό, ξυδάτο, ψημένο στα κάρβουνα, γκιουβέτσι με μακαροντσίνι μέχρι και μπουρδέτο, μη σου πω.

Τρώεται και ωμό. Άμα του βαρήσεις τη δαγκασιά στο μάτι, να πάψει να κουνιέται, τρως και λίγο. Σα και το στρούδι είναι. Πολύ ωραίο. Άμα δε το γουλίσεις, βάρτο στη κατάψυξη και την άλλη βδομάδα είναι ό,τι πρέπει.

Τα χταπόδια στα νερά τα δικά μας είναι δυο λογαδιώνες. Τα χταπόδια κι οι ήλιακες. Αυτοί με τα μακριά και τα λιγνά πλοκάμια, με μια σειρά βεντούζες, που είναι όλο γλίτσα. Δε τρώονται κι άμα σου πιτύχουνε αμόλαρέ τα στη θάλασσα, δε κάνουνε.

Ο Ηλίας τση Ρούλως ήτουνε χταποδάς. Όλη μέρα τα κυνήγουνε. Έβανε στην άκρη από μια τρίαινα ένα σπάρο και πήγαινε από τρύπα σε τρύπα γύρω από το Κάστρο. Ήξερε. Βάρουνε τη καμακιά, του γύριζε τη κουκούλα και το δάγκανε στο μάτι. Μετά δίπλα στη βρύση τση Κόντρας Φόσσας το γούλιζε. Χτυπισίδια και στριφογύρισμα πάνου στο πέτσο να κάμει αφρό. Άμα η άκρη από το πλοκάμι εκοβόντανε, άμα τήνε τέντωνες λίγο, ήτανε νέτο.

- Θέλεις χταπόδι; Γουλισμένο είναι.

- Έχω.

- Από τα πότες;

- Νάτο…, κοίτα δω…, έ! χταπόδαρος... Τέρας!

- Αυτός στη τηλεόραση;

- Αμέ πού αλλού έχει τέρατα; Δε γλέπεις; Γιομάτη χταπόδια είναι.

- Κάνουνε και πολ ντάνσινγκ;

- Κολλάνε στη μπάρα και τα πιάνεις.

- Θέλουνε γούλισμα. Βλέπω εγώ. Να μου τα κατεβάσεις στη Κόντρα Φόσσα να τα γουλίσω, να δεις για πόσο τρώονται. Γλυκούμι γένονται.

- Τσου εκάμανε μήνυση λόγω προσβολής του αναχτόρου.

- Θε νάτανε χταπόδια τση λούμπας, τότες.

- Εγιόμισε όλος ο κόσμος χταπόδια τση λούμπας.

- Ας όψονται όσοι δε κλιούνε τσι λούμπες.

- Χταπόδια είναι κι αυτοί.

- Τώρα, θα πάρεις καένα; Να μου κάνεις και χερικό. Κάμε το για μεζέ που θάρθουνε το βράδυ να πιούνε.

- Τσ’ αρέσουνε τα χταπόδια. Κι άμα κολλάνε και στσι μπάρες τσ’ αρέσουνε καλύτερα. Άσε μου δύο. Απόψε έχουμε Γενική Συνέλευσις. Θα χρειαστούνε.