1866: Ιδρύονται με προεδρικό διάταγμα οι Δήμοι του νησιού.

Συγκροτούνται 23 δήμοι και ορίζονται οι πρωτεύουσές τους, κατατασσόμενοι σε τρεις τάξεις ανάλογα με τον πληθυσμό τους. Πρόκειται για τους παρακάτω δήμους (σε παρένθεση η πρωτεύουσα του καθενός): Ακρολοφιτών (Καρουσάδες), Ακρωρείων (Επίσκεψη), Αμφιπαγιτών (Καββαδάδες), Αστυγειτόνων (Κυνοπιάστες), Γαϊανών (Γάιος), Επιλιμνίων (Σκριπερό), Ερρεικουσίων (Ερείκουσα), Εσπερίων (Αυλιώτες), Ιστωναίων (Λάκωνες), Κασωπαίων (Περίθεια), Κερκυραίων (Κέρκυρα), Κορακέων (Κορακιάνα), Κορισσίων (Αργυράδες), Λακκιωτών (Λογγός), Λευκιμμάιων (Άγιος Θεόδωρος), Μελιτειέων (Βουνιατάδες), Μεσοχωριτών (Σιναράδες), Οθωνών (Οθωνοί), Παρελείων (Γιαννάδες), Παρωρείων (Άγιοι Δούλοι), Περιάγρων (Αγρός), Ποταμογειτόνων (Ποταμός), Χρυσιδέων (Γαστούρι) .Με τη νέα νομοθεσία κατακερματίζεταιε ο αυτοδιοικητικός χώρος του νομού σε πολλούς δήμους , χωρίς να υπάρχουν αποτελέσματα βιωσιμότητας και ορθολογικής ανάπτυξης. Οι πρώτες δημοτικές εκλογές γίνονται στις 31 Μάρτη 1866 και έχουν διάρκεια τέσσερις μέρες. Οι νέες δημοτικές αρχές εκλέγονται για τέσσερα χρόνια «εκ των συμπληρωσάντων το 21 έτος της ηλικίας των και εχόντων κινητήν ή ακίνητον περιουσίαν ή μετερχομένων οιονδήποτε επάγγελμα ή επιτήδευμα». Πρώτος δήμαρχος Κερκυραίων εκλέγεται ο Νικόλαος Μάνεσης.

1900: Ενώνεται η Επισκοπή της Κέρκυρας με αυτήν των Παξών, η οποία από το 1871- οπότε πέθανε ο επίσκοπος Διονύσιος- διοικούνταν από επισκοπική επιτροπή. Από τότε ο Επίσκοπος Κερκύρας ανεκηρύχθη «Κερκύρας και Παξών».

Επιμέλεια: Γιώργος Ζούμπος