ΟΙ ΝΟΜΠΙΛΟΙ Ι

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Οι παγιοί τους εκάμανε αντιπροσωπεία και την εστείλανε στη Βενετία να ζητήσουνε προστασία γιατί εφοβόντανε. Τι εφοβόντανε; Πρώτα για τη ζωή τους και μετά για τη περιουσία τους. Διότι τι να τήνε κάμεις τη ζωή χωρίς περιουσία; Να μην έχεις και καμπόσους δούλους να σε βαϊλεύουνε; Πώς; Στο ύστερο έτσι και σε πατούσανε οι Τούρκοι έβανες τσου δούλους μπροστά να σκοτωθούνε κι εσύ καθόσουνα στη τούρη και κοίταες από ψηλά.

Έτσι οι νόμπιλοι κάνανε την αντιπροσωπεία τους από τσου πιο σπουδαγμένους στο ρωμαϊκό δίκαιο αν και οι δόγηδες δεν εδίνανε χαρτωσιά σ’ όλα τα δίκαια πλην του εμπορικού. Μήτε του Πάπα δε δίνανε χόρταση. Αυτοί μόνο τα όβολα εσκεφτόντανε. Siamo prima Venetsiani e poi Cristani και γι αυτό εβάλανε και το Μοροζίνη να κάνει μότα στο Ντόμο. Τέτοια σκουτιά.

Η αντιπροσωπεία έγυρε κι ήφερε χαρτγιά με σφραΐδες και βουλοκέργια. Αγέρα κουβέντα δουγειά. Οι Βενετσιάνοι ό,τι ηθέλανε κάνανε. Όποιονε θέλανε διορίζανε στας δημόσιας θέσεις που είχανε ανέκαθεν τη μάσα και το Corpo Nobile (εξ ου κι οι Νόμπιλοι) στην ουσία μόνο το ονόρε είχανε. Ετρώγανε βέβαια καλά αλλά από εξουσία νιέντε. Άρχοντες στο χωργιό και δούλοι στη Πόλη.

Στα 1797 ήρθανε οι Γάλλοι, οι λεγόμενοι και Δημοκρατικοί. Ο Ναπολέων επήρε τη Βενετία και τας κτήσεις της. Οι Νόμπιλοι συνεσκέφθησαν:

- Εμείς με ποιούς εκάμαμε τη συμφωνία και τσου δώκαμε τη Κέρκυρα;

- Με τσου Βενετσιάνους.

- Και τώρα πού είναι οι Βενετσιάνοι;

- Πάπαλα!

- Ακριβώς! Άρα ισχύει η συμφωνία που υπογράψανε οι παγιοί μας;

- Δεν ισχύει;

- Αφού το ένα μέλος της συμφωνίας εξέλιπε και ημείς ήμεθα το νόμιμον έτερο μέλος, κληρονομικώ δικαιώματι, ημείς ήμεθα οι κύριοι της νήσου και να πάρουμε το γκουβέρνο. Νομίζω;

- Θα φάμε πιο πολύ;

- Θα σκάσουμε.

- Ωραία, να το απαιτήσουμε τότες από το Ναπολέο που μας εκάνει και το σπουδαίο. Ποιός; Το κοντοπιθαρέλι!

Επήγανε και τόπανε στσου Γάλλοι.

- Και; Τι τσου απαντήσανε;

- Μερντ!